ΠΟΣΑ ΑΡΘΡΑ ΑΚΟΜΑ;

Φίλτατε Κ.Π.,
αντιλαμβάνομαι ότι ο δημόσιος διάλογος μεταξύ αναγνωστών του blog δεν είναι ό,τι πιο εύκολο, όμως επιτρέψτε μου να κάνω μία προσπάθεια...

Προσωπικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου ταγμένο σε κανένα κόμμα, καθώς από μικρός όλες οι επαγγελματικές μου προσπάθειες και ασχολίες αφορούσαν αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα (που δεν είχε σχέσεις με το δημόσιο ταμείο). Προφανώς, όπως κάθε πολίτης που θέλει να ασχολείται με τα κοινά, κάνω τις επιλογές μου, υποστηρίζω ιδέες ή απόψεις και φυσικά στηρίζω (εν τέλει) κάποιο κόμμα με την ψήφο μου.
Η "μη στρατευμένη" σκέψη μου, λοιπόν, μου επιτρέπει, στην περίπτωση της αδειοδότησης των καναλιών, να δω το προφανές: ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις (άρα και η σημερινή), έχοντας και το μαχαίρι και το πεπόνι, κάνουν τις τηλεοπτικές συχνότητες ό,τι θέλουν.
Αυτό όμως που μου κάνει περισσότερη εντύπωση, δεν είναι η δράση των κυβερνήσεων, είναι η δράση των δημοσιογράφων και των αρθρογράφων, οι οποίοι ανακάλυψαν τους τελευταίους μήνες - με αφορμή το διαφωνισμό των αδειών - την κρατική αυθαιρεσία.
Εσείς για παράδειγμα, ποστάρετε καθημερινά στο FIMOTRO, και από ένα κείμενο σχετικό με τον διαγωνισμό. Και ερχόμαστε στην ερώτηση του "ενός εκατομμυρίου δολαρίων": γιατί δεν γράφατε εδώ και 27 χρόνια, ΚΑΘΕ μέρα, από ένα κείμενο σχετικό για την ανυπαρξία θεσμικού πλαισίου για τις άδειες; Γιατί δεν γράφατε ΚΑΘΕ μέρα για τον εργασιακό μεσαίωνα των συναδέλφων σας; Γιατί δεν κυνηγούσατε ΚΑΘΕ μέρα την εκάστοτε κυβέρνηση που έδινε την παράταση της παράτασης σε ένα νόμο-έκτρωμα που φωτογράφιζε τους εκδότες της χώρας και καταστρατηγούσε τους κανόνες της "ελεύθερης" αγοράς; Γιατί δεν στηλιτεύατε ΚΑΘΕ μέρα την παράταση της παράτασης της θητείας ενός (αμφιλεγόμενου) ΕΣΡ; Γιατί δεν γράφατε ΚΑΘΕ μέρα ότι τα ιδιωτικά κανάλια ήταν κάθε χρόνο ζημιογόνα;
'Οπως καταλαβαίνετε, το επιλεκτικό ενδιαφέρον (όπως η επιλεκτική αδιαφορία)
μάλλον θίγουν την αξιοπιστία.
Καλή δύναμη,
SKITSOBLOG